06/03/2026
អត្ថបទទី ៩៖ "ពាក្យថា 'ម៉ែរវល់' អាចជាការបដិសេធពិភពលោករបស់កូន"
"តើអ្នកពិតជារវល់ខ្លាំង រហូតដល់គ្មានពេល ១៥ នាទីដើម្បីស្តាប់រឿងរ៉ាវរបស់កូនមែនទេ?"
"ម៉ែ! មើលរូបដែលកូនគូរនេះស្អាតអត់?" ចិត្រា រត់មកបង្ហាញរូបភាពដោយក្តីរំភើប។
"ទៅលេងខាងណោះទៅ ម៉ែកំពុងរវល់លក់ដូរ កុំមករករឿង!" ខ្ញុំឆ្លើយទាំងមិនងាកមើលមុខកូនផង។
ចិត្រាដើរចេញទៅទាំងមុខស្រពោន។ គេយកសន្លឹកកិច្ចការនោះទៅបោះចោលក្នុងធុងសំរាម។ 🎨🗑️
ខ្ញុំគិតថា ការខំរកលុយឱ្យកូនរៀនសាលាថ្លៃៗ ទិញខោអាវស្អាតៗឱ្យកូនស្លៀក គឺជាការបំពេញកាតព្វកិច្ចល្អបំផុតហើយ។
តែខ្ញុំភ្លេចថា អ្វីដែលកូនចង់បានបំផុត មិនមែនជាលុយរបស់ខ្ញុំទេ គឺ "វត្តមាន" របស់ខ្ញុំ។
ពាក្យថា "ម៉ែរវល់" បានក្លាយជាជញ្ជាំងខណ្ឌកណ្តាលរវាងពួកយើង។
យូរៗទៅ ចិត្រាលែងមករកខ្ញុំ គេលែងចង់ប្រាប់ខ្ញុំពីរឿងនៅសាលា។
យប់មួយ ខ្ញុំឃើញកូនគេងលក់ទាំងអោបតុក្កតាជិតខ្លួន។
ខ្ញុំដឹងថា ពេលវេលានឹងកន្លងផុតទៅយ៉ាងលឿន។ បន្តិចទៀតកូននឹងធំ គេនឹងលែងត្រូវការខ្ញុំទៀតហើយ។
បើថ្ងៃនេះខ្ញុំមិនផ្តល់ពេលឱ្យគេ តើថ្ងៃក្រោយខ្ញុំសង្ឃឹមថាគេនឹងផ្តល់ពេលឱ្យខ្ញុំវិញដែរឬទេ? 🕰️❤️
ការផ្តល់ពេលឱ្យកូន មិនមែនទាល់តែមានពេលរាប់ម៉ោងនោះទេ។ ត្រឹមតែ ១៥ នាទីដែល "ស្តាប់ដោយបេះដូង" ក៏គ្រប់គ្រាន់ដែរ។
ចង់រៀនពីរបៀបសន្ទនាជាមួយកូនឱ្យគេមានអារម្មណ៍ថាសំខាន់ និងមានតម្លៃមែនទេ?
ចូលមើលគន្លឹះនៅទីនេះ៖ https://www.khbooks.net/ThanksKNS
ចុះបងប្អូនវិញ តើក្នុងមួយថ្ងៃ បងប្អូនចំណាយពេល 'ស្តាប់' កូនបានប៉ុន្មាននាទីដែរ?