27/05/2026
🛑 මරණය පරදා ලියැවුණු ලේ නෑකමක් නැති තාත්තලාගේ කතාව... 💔
සත්තකින්ම... **"ගුරුවරයෙක්"** කියන්නේ වැටුපකට සීමා වෙලා, හුණුකූරක් අතින් අරන්, කළු ලෑල්ලක් ඉස්සරහා අකුරු විතරක් උගන්නන කෙනෙක්ද...?
අපේ ජීවිත කාලෙටම අපිට ඕනෑතරම් ගුරුවරු මුණගැහිලා ඇති. හැබැයි තමන්ගේ කුසින් උපන් දරුවෙක් නොවුණු, තමන්ගේ ලේ නෑකමක් ගෑවිලාවත් නැති අසරණ ශිෂ්යයෙක් වෙනුවෙන් තමන්ගේම සිරුරේ කොටසක් දන් දීලා, අවසානයේ ඒ වෙනුවෙන් තමන්ගේම හුස්ම පොදෙන් වන්දි ගෙවපු දෙවියෙක් වැනි ගුරුවරයෙක් ගැන ඔබ අහලා තියෙනවාද? 😭
මේක හිතින් මවාගත්තු ප්රබන්ධයක් නෙවෙයි. මහියංගනයේ රත්තරන් පොළොවෙන් ඇහුණු, මුළු රටකම හෘදසාක්ෂිය හඬවපු සැබෑ මනුස්සකමේ සලකුණක්.❤️
---
📍 මහියංගනය බඹරපාන මහා විද්යාලයේ "කුමාර සර්"
හැමෝම ආදරයට ඇමතුවේ 💕කේ.ඒ.ඩී. කුමාරසිංහ💕ගුරුතුමාට. සර් කියන්නේ ඉස්කෝලේ දරුවන්ට විෂය කරුණු විතරක් කියල දීපු කෙනෙක් නෙවෙයි. ඒ අහිංසක දරුවන්ගේ හිත් අස්සේ තිබුණු දුක, කඳුළ හඳුනපු, හරියට තවත් එක තාත්තෙක් වගේ හිටපු උතුම් මිනිසෙක්. ❤️
💕ඔය අතරේ තමයි ඒ අවාසනාවන්ත දවස උදා වුණේ. ඒ ඉස්කෝලෙම ඉගෙනගත්ත, අන්ත අසරණ, දුප්පත් පවුලක දරුවෙක් වුණු **ගයාන් දිල්ශාන්** පුතා හදිසියේම දරුණු ලෙස රෝගාතුර වෙන්නේ. වෛද්ය පරීක්ෂණ වාර්තා අතට ගත්තු ඒ අහිංසක අම්මයි තාත්තයි ඉස්පිරිතාලේ බිත්ති අස්සේ අඬා වැටුණේ මුළු ලෝකයම ඔවුන් මත කඩා වැටෙද්දී...
😥"මේ දරුවගේ වකුගඩු දෙකම සම්පූර්ණයෙන්ම අකර්මණ්ය වෙලා. ජීවිතය බේරගන්න නම් වකුගඩුවක් බද්ධ කරන්නම වෙනවා.
දුප්පත්කම රජ කරපු ඒ නිවසේ අයට මේක හීනයක් වගේ. දවසින් දවස මරණය පෙනි පෙනී තමන්ගේ දෑස් ඉස්සරහා මැරෙන්න යන ශිෂ්යයා දිහා බලාගෙන ඉන්න කුමාර සර්ගේ පිය සෙනෙහසට පුළුවන්කමක් තිබුණේ නැහැ. සර් මුළු පළාතම කම්පා කරපු ඒ අභීත, උතුම් තීරණය ගත්තා..😥
🩸 "මගේ වකුගඩුවක් මම මේ දරුවාට දෙනවා...!
---
😭 "මට වඩා මේ දරුවාට ජීවත් වෙන්න කාලය තියෙනවා..."
💕"සර්... ඔයාගේ ජීවිතේ අනතුරේ වැටෙයි... ඕක කරන්න එපා..." කියලා හිතවත්තු සර්ව වළක්වන්න හැදුවා. හැබැයි එදා ඒ උතුම් ගුරුපියාණන් දුන්න උත්තරය අදටත් ඇහෙද්දී ඇඟ කිලිපොලා යනවා, දෑස් කඳුළින් තෙත් වෙනවා.
💕"මට වඩා මේ දරුවාට ජීවත් වෙන්න ලොකු කාලයක් තියෙනවා... ගුරුවරයෙක් විදිහට මගේ ඇස් ඉස්සරහා මේ දරුවා මැරිලා යනවා බලන් ඉන්න මට බෑ..." 🤍
සැත්කම සාර්ථක වුණා. මරණයේ සිසිල් අත්දැකීම විඳිමින් හිටපු ගයාන් පුතාට කුමාර සර්ගේ ලේ සහ මස්වලින් අලුත් ජීවිතයක් ලැබුණා. තමන් වකුගඩුවක් දීලා ජීවත් කරපු දරුවා ආයෙත් දුව පැනලා ඉස්කෝලේ එන දිහා බලාගෙන කුමාර සර් හිත යටින් සතුටු කඳුළු සැලුවා.
හැබැයි... මේ උතුම් දේව කතාවේ අතිශය ඛේදනීය අවසානය ලියවුණේ ඉන් පස්සෙයි... 💔
💕🕯️ සදහටම නිහඬ වූ මනුස්සකමේ හඬ...
වකුගඩුවක් දන් දුන්නට පස්සේ සර්ගේ සෞඛ්ය තත්ත්වය ටිකෙන් ටික පිරිහෙන්න ගත්තා. හැබැයි සර් කවදාවත් තමන්ගේ පණ ගැන හිතුවේ නැහැ. වෙනදා වගේම හිනාවෙලා ඉස්කෝලෙට ආවා... වෙනදා වගේම දරුවන්ට ඉගැන්නුවා.
නමුත්, වකුගඩු බද්ධයෙන් පස්සේ ඇතිවූ සෞඛ්ය සංකූලතා නිසා, වයස අවුරුදු 42 ක් වැනි කෙටි ආයු කාලයකින්, මුළු මහියංගනයම අනාථ කරලා කුමාර සර් මේ ලෝකයෙන් සදහටම සමුගත්තා... 😭
😥එදා... සර්ගේ දේහය අවසන් වරට තමන් පණ වගේ ආදරය කරපු ඉස්කෝලෙට රැගෙන ආපු මොහොතේ, මුළු දහසක් සිසුන්ගේ, ගම්වැසියන්ගේ විලාපයෙන් මහියංගන අහසම කම්පා වුණා.
💔 හැමෝගෙම පපුව පැළිලා යන දර්ශනය මතු වුණේ ඊට පස්සෙයි...😥
කුමාර සර්ගේ නිසල දේහය බදාගෙන, තමන්ගේ පපුවේ තියෙන සර්ගේ වකුගඩුවට අත තිය තියා, **"අනේ සර්... මාව ජීවත් කරලා ඔයා ඇයි මෙහෙම ගියේ..." කියලා ගයාන් පුතා කෑගහලා අඬද්දී..😥, එතන හිටපු කිසිම මිනිසෙකුට තමන්ගේ ඇස්වල කඳුළු පාලනය කරගන්න බැරි වුණා. 😢
😥මුළු පළාතම සුදු කොඩිවලින් වැහිලා යද්දී, මනුස්සකම කියන දේ ලෝකෙටම කියා දීපු ඒ උතුම් දේවදූතයා සදහටම දෑස් පියාගත්තා.
ස්වාර්ථය රජ කරන, තමන්ගේ වාසිය විතරක්ම හිතන මෙහෙව් සමාජයක, "ගුරු වෘත්තිය" කියන්නේ දෙවියන් වැනි මිනිසුන් කරන උතුම්ම මෙහෙවරක් බව තමන්ගේ ජීවිතයෙන්ම ඔප්පු කරපු,
❤️අපේ කාලයේ අසිරිමත් ගුරු පියාණනි,❤️
💕කේ.ඒ.ඩී. කුමාරසිංහ (කුමාර සර්)💕
❤️ඔබට නිවන් සුව අත්වේවා...! 🇱🇰🙏🕯️
🛑 **The Story of Fathers with No Blood Relation, Who Scripted a Tale Conquering Death...** 💔
Truly... is a **"teacher"** merely someone confined to a salary, holding a piece of chalk, and just teaching letters in front of a blackboard...?
We might have met countless teachers throughout our lifetime. But have you ever heard of a god-like teacher who donated a part of his own body for the sake of a helpless student who was neither born of his womb nor shared a single drop of his blood and ultimately paid the price with his very last breath? 😭
> This is not a fictional story conjured up in imagination. It is a true mark of humanity that echoed from the golden soil of Mahiyanganaya, making the conscience of an entire nation weep...
---
# # # 📍 "Kumara Sir" of Mahiyanganaya Bambarapana Maha Vidyalaya
Everyone affectionately called him **K.A.D. Kumarasinghe** school master. "Sir" was not someone who merely taught subject matter to the school children. He was a noble human being who recognized the sorrow and tears hidden inside the hearts of those innocent children, standing by them just like another father. ❤️
It was during that time that the unfortunate day arrived. **Gayan Dilshan**, a student studying in that very school who came from an utterly helpless, impoverished family, suddenly fell critically ill. When those innocent parents received the medical test reports, they broke down in tears within the hospital walls as if the entire world had collapsed upon them...
> **"Both kidneys of this child have completely failed... To save his life, a kidney transplant must be done immediately..."**
To a family ruled by poverty, this was like a distant dream. Day by day, looking at his student who was about to die right before his eyes with death in sight, Kumara Sir's fatherly affection could not just stand by. Sir took that brave, noble decision that shook the entire province...
🩸 **"I will give one of my kidneys to this child...!"**
---
# # # 😭 "This child has more time to live than I do..."
"Sir... your life will be in danger... please don't do this..." loved ones and well-wishers tried to stop him. But the answer that noble teacher gave that day still sends shivers down the spine and wets the eyes with tears when heard today.
> **"This child has a much longer time to live than I do... As a teacher, I cannot bear to watch this child die before my very eyes..."** 🤍
The surgery was successful. Experiencing the cold touch of death, Gayan received a new life from the blood and flesh of Kumara Sir. Watching the child he kept alive by donating a kidney running around and coming back to school, Kumara Sir wept tears of joy deep in his heart.
However... the extremely tragic end of this noble, divine story was scripted only after that... 💔
---
# # # 🕯️ The Voice of Humanity, Silenced Forever...
After donating the kidney, Sir’s health condition began to deteriorate gradually. But Sir never thought about his own life. He came to school smiling, just like before... and taught the children, just like before.
However, due to health complications that arose after the kidney transplant, Kumara Sir closed his eyes forever at a brief lifespan of just **42 years**, leaving the entire Mahiyanganaya orphaned... 😭
That day... when Sir's mortal remains were brought for the final time to the school he loved as his own life, the sky of Mahiyanganaya resonated with the wails of thousands of students and villagers.
💔 **The most heartbreaking sight of all emerged right after...**
As young Gayan wept bitterly, hugging Kumara Sir’s lifeless body and repeatedly placing his hand over his own chest where Sir’s kidney beat, crying out, **"Oh Sir... why did you leave like this after giving me life..."**, not a single person present could control their tears. 😢
---
As the entire village was covered in white funeral flags, that noble angel who taught the world the true meaning of humanity closed his eyes forever.
In a society ruled by selfishness, where people only think of their own gain, he proved with his very life that the "teaching profession" is a supreme mission carried out by god-like human beings.
**To the magnificent fatherly teacher of our time,**
**K.A.D. Kumarasinghe (Kumara Sir),**
May you attain the Supreme Bliss of Nibbana...! 🇱🇰
