16/02/2026
හිතන්න, ඔබ විශාල හමුදාවක් මෙහෙයවන සෙන්පතියෙක් කියා. ඔබ සහ ඔබේ පිරිස පර්සියානු වෙරළට ගොඩබසිනවා. ඔබ ඉදිරියේ ඉන්නේ ඔබ සතු පිරිස මෙන් දස ගුණයක් විශාල සතුරු හමුදාවක්. ඔබේ සොල්දාදුවන්ගේ ඇස්වල තියෙන්නේ බය සහ සැකය. ඔවුන් නිතරම ආපසු හැරී බලන්නේ ඔවුන් ආපු නැව් දෙසයි. ඔවුන්ගේ හිතේ එක පැත්තකින් මෙහෙම හිතෙනවා ඇති, "අපිට බැරි වුණොත්, අර නැව් තියෙනවා.. අපිට ආපහු පැනලා යන්න පුළුවන්."
නමුත් එදා එවැනි අවස්ථාවක මහා ඇලෙක්සැන්ඩර් කළේ කුමක්ද? ඔහු තම සෙන්පතියන්ට අණ කළා,
"නැව් වලට ගිනි තියන්න!"
තමන් ආපු නැව් තමන්ගේ ඇස් පනාපිට ගිනිගෙන අළු වෙලා යනවා සොල්දාදුවන් දැක්කා.. දැන් ඔවුන්ට ආපසු යන්නට ක්රමයක් නැහැ. ඔවුන් ඉදිරියේ තිබුණේ විකල්ප දෙකක් පමණයි. එක්කෝ සටන ජය ගැනීම, නැත්නම් එතැනම මිය යාම!
අන්න ඒ මොහොතේ, ඒ සොල්දාදුවන් ලෝකයේ සිටින භයානකම සහ බලවත්ම මිනිසුන් බවට පත් වුණා. මොකද, "පරාජය" කියන විකල්පය ඔවුන්ගේ මනසින් සහ භෞතික ලෝකයෙන් සහමුලින්ම ඉවත් කර තිබූ නිසා. ඇයි මිනිහෙක් "විකල්ප නැති වුණාම" මෙච්චර භයානක වෙන්නේ? අපේ මොළය නිර්මාණය වෙලා තියෙන්නේ අපේ ආරක්ෂාව තහවුරු කරන්නයි. අපිට යම් අභියෝගයක් ආපු ගමන් මොළය හොයන්නේ, "පැනලා යන්න පාරක්!"
"මට මේ බිස්නස් එක කරගන්න බැරි වුණොත්, මම ආපහු පරණ ජොබ් එකට යනවා.."
"මට මේ විභාගය පාස් වෙන්න බැරි වුණොත්, මම වෙන මොකක් හරි කරනවා.."
මෙන්න මේ "වෙන මොකක් හරි කරනවා" කියන ආරක්ෂිත දැල අපේ ළඟ තියෙන තාක් කල්, අපි අපේ උපරිම ශක්තිය යොදවන්නේ නැහැ. එවිට අපි සටන් කරන්නේ 50% ක ශක්තියකින්. මොකද පරාජය වුණත් අපිට මැරෙන්න වෙන්නේ නැති බව අපි දන්නවා. නමුත් ඇලෙක්සැන්ඩර් කළේ ඒ ආරක්ෂිත දැල කපා දැමීම.
මිනිසෙකුට තමන්ගේ ජීවිතය බේරාගැනීමට ඇති එකම ක්රමය "ජයග්රහණය" පමණක් ම වන විට, ඔහුගේ ශරීරයේ සහ මනසේ සැඟවී ඇති අසීමිත ශක්තියක් මතු වෙනවා. එය විද්යාත්මකව හඳුන්වන්නේ 'Survival Instinct' එහෙමත් නැත්නම් "පැවැත්මේ සහජ ශක්තිය" ලෙස. දන්නවද, ඒක හිතාගන්න බැරි යෝධ බලයක්!
අපි හැමෝම ජීවිතේ අලුත් ගමනක් යන්න හදනවා. හැබැයි අපි ගොඩක් දෙනෙක් අසාර්ථක වෙන්නේ අපි තවමත් අපේ "පරණ නැව්" වලට පෙම් කරන නිසයි. ඔබ අලුත් ව්යාපාරයක් පටන් ගන්න හදනවා, හැබැයි පරණ අසාර්ථක පුරුදු අතහරින්නේ නැහැ..
ඔබ අලුත් ජීවිතයක් පටන් ගන්න හදනවා, හැබැයි අතීතයේ වේදනාකාරී මතකයන් සහ පසුතැවීම් තවමත් බදාගෙන ඉන්නවා.. ඔබ දියුණු වෙන්න හීන දකිනවා, හැබැයි ඔබේ කාලය කා දමන කම්මැලි යාළුවන්ව අතහරින්න බයයි.
මෙන්න මේවා තමයි ඔබේ නැව්! ඔබ මේවා ගිනිබත් කරන්නේ නැතුව, ඔබට කවදාවත් පර්සියාව වැනි විශාල රාජ්යයන් ඒ කියන්නේ ඔබේ විශාල හීන, ජය ගන්න බැහැ. පාලම යටින් ගලා යන වතුර දෙස බලා ඉන්නවාට වඩා, ඒ පාලම ගිනිබත් කර, ඉදිරියටම යාම සමහර වෙලාවට සාර්ථකත්වයේ එකම රහස! මේකෙන් අදහස් කරන්නේ නැහැ ඔබ කිසිම සැලසුමක් නැතුව අවදානම් ගන්න ඕනේ කියලා. මෙතැන තියෙන නියම පාඩම වන්නේ "Commitment" හෙවත් කැපවීම!
ඔබ යම් දෙයක් කරන්න තීරණය කළොත්, එය අසාර්ථක වීමට ඇති සියලුම මංමාවත් වසා දමන්න. අමතර සැලසුම් ඒ කියන්නේ "Plan B" අත්හරින්න. ගොඩක් වෙලාවට Plan B එකක් තියෙන්නේ Plan A එක සාර්ථක කරගන්න තියෙන උනන්දුව අඩු කරන්නයි. ඔබේ මුළු ශක්තියම "Plan A" වෙනුවෙන් යොදවන්න. ඔබට පසුපසට ඇදෙන බලපෑම් ඇති කරන පුද්ගලයින් ගෙන් සහ පරිසරයෙන් ඉවත්වන්න.
"මට වෙන කරන්න දෙයක් නැහැ, මට මේක කරන්නම වෙනවා" කියන තැනට ඔබේ මනස පත් කරන්න. භයානක මිනිසෙකු වන්න. මෙහි 'භයානක' යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ ප්රචණ්ඩත්වය නොවේ. තමන්ගේ ඉලක්කය වෙනුවෙන් ඕනෑම කැපකිරීමක් කරන, කිසිම බාධාවකින් නැවැත්විය නොහැකි "Unstoppable" පුද්ගලයෙකු වීමයි.
ලෝකය දිනපු හැම මනුස්සයෙක්ම තමන්ගේ ජීවිතේ එක අවස්ථාවකදී තමන්ගේ නැව් ගිනිබත් කරලා තියෙනවා.. ඔවුන් තමන්වම "කවදාවත් ආපහු හැරෙන්න බැරි" තැනකට තල්ලු කරගෙන තියෙනවා. මතක තබා ගන්න, සිංහයෙක් දඩයම් කරන්නේ ඌට බඩගිනි නිසා විතරක් නෙවෙයි, ඌට වෙන කෑමක් නැති නිසයි.
මිනිසෙකුට ජයග්රහණය "අත්යවශ්යම දෙයක්" වූ විට, ඔහු විශ්වයේ බලවත්ම ශක්තිය බවට පත් වෙනවා. ඔබේ ජීවිතයේ ඔබ තවමත් ගිනිබත් නොකර අල්ලාගෙන ඉන්න "නැව" මොකක්ද? ඒක අතීත සබඳතාවක්ද? නැත්නම් ඔහේ කාලය ගෙවෙන රැකියාවක්ද?
චීන තාඕ දර්ශනයේ එන වූ-වෙයි සංකල්පයත් මෙහිදී ඉතා වැදගත්. මෙයින් අදහස් කරන්නේ කිසිවක් නොකර සිටීම නොව ස්වභාවධර්මයේ රිද්මය සමඟ එකඟව, සැකයෙන් තොරව ක්රියා කිරීම. සොල්දාදුවන් නැව් දෙස බලන තාක් කල් ඔවුන් සිටියේ "දෙගිඩියාවක" එවිට ඔවුන්ගේ ශක්තිය බෙදී තිබුණා..
තාඕ දර්ශනයට අනුව, බෙදුණු මනසකට කිසිදාක සොබාදහමේ මහා බලය හා සම්බන්ධ විය නොහැකියි. එහෙත් නැව් ගිනිබත් කළ පසු, සොල්දාදුවාට තවත් තේරීමක් තිබුණේ නැහැ. ඔහු දැන් ගලා යන ගඟක් වැනියි. ඔහු සටන සමඟ එකක් වෙනවා. ඔහු දැන් සටන් කරන්නේ ජයග්රහණය උදෙසාම නොව, එය ඔහුගේ පැවැත්ම බවට පත් වී ඇති නිසයි.
දන්නවද? අපි හැමෝම අපේ ජීවිතේ "පර්සියාව" (අපේ ඉලක්ක) දිනන්න උත්සාහ කරනවා. ඒත් අපි දියුණු නොවන්නේ අපේ හිත ඇතුළේ තවමත් "ආපසු යන නැව්" තියාගෙන ඉන්න නිසයි.
ඇලෙක්සැන්ඩර් අධිරාජ්යයා පර්සියානු වෙරළේදී තම නැව් ගිනිබත් කළ ඒ තීරණාත්මක මොහොත, හුදෙක් ඉතිහාසයේ සටන් උපක්රමයක් පමණක් නොවේ. එය ලෝක සාහිත්යය පුරා විහිදී ගිය "ආපසු හැරීමක් නැති කැපවීම" පිළිබඳ මහා දර්ශනයක ආරම්භය..
ඇලෙක්සැන්ඩර්ට පසුව ලෝක ඉතිහාසයේ හමුවන ප්රබලම "නැව් ගිනිබත් කිරීමේ" අවස්ථාව වන්නේ ජුලියස් සීසර් රුබිකොන් නදිය තරණය කිරීම. ක්රි.පූ. 49 දී සීසර් තම හමුදාව සමඟ රෝමය දෙසට පැමිණෙන විට, නීතියට අනුව ඔහුට ඒ නදිය තරණය කිරීමට අවසර තිබුණේ නැහැ! එය තරණය කිරීම යනු රෝමයට එරෙහිව යුද්ධ ප්රකාශ කිරීමයි.
එදා සීසර්, නදිය අසල මොහොතක් නතර විය. ඔහු දෙස බලා සිටි සොල්දාදුවන්ට ඔහු සිය අශ්වයා මෙහෙයවා නදියට බසිමින් කෑගැසුවේ, "Alea iacta est!" (පස ඇට දමන ලදී!) යනුවෙන්..
ඔහු එලෙස තම ආරක්ෂිත මාවත ගිනිබත් කළේය. එතැන් සිට ඔහුට තිබුණේ එක්කෝ රෝමයේ අධිරාජ්යයා වීම, නැතහොත් ද්රෝහියෙකු ලෙස මිය යාම පමණි! අවසන ඔහු ජයගත්තේය.
1519 දී ස්පාඤ්ඤ ජාතික හර්නාන් කෝටේස් මෙක්සිකෝව ආක්රමණය කිරීමට ගිය අවස්ථාව, ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ කතාවට වඩාත්ම සමාන වටිනාකමක් ඇති සිදුවීමයි. කෝටේස්ගේ සොල්දාදුවන් ඇස්ටෙක් අධිරාජ්යයේ විශාලත්වය දැක බියට පත් වූහ. ඔවුන්ට අවශ්ය වූයේ කියුබාවට පැන යාමටයි. එවිට කෝටේස් තම හිතවතුන් ලවා නැව් 11 ම ගිල්වා දැමීමට හෝ ගිනිබත් කිරීමට කටයුතු කළේය. මවිතයට පත් සොල්දාදුවන් ඉදිරියේ ඔහු පැවසූ ඒ ඓතිහාසික වචන පෙළ නම්,
"සගයෙනි, අපට දැන් පැන යාමට නැව් නැත. අපට ඇති එකම මාවත ඉදිරියට ගොස් මේ භූමිය ජය ගැනීම පමණි. යමෙකුට ආපසු යාමට අවශ්ය නම්, ඔහුට පිහිනා යාමට සිදු වනු ඇත!" එදා ඔවුන් ජයග්රහණය කළේ ආපසු හැරෙන්නට පාරක් නැති බව තේරුම් ගත් නිසාමය.
හර්මන් මෙල්විල්ගේ 'මොබි ඩික්' නවකතාවේ කැප්ටන් අහබ් යනු තම ජීවිතයේ සියලු සාමාන්ය බැඳීම් ගිනිබත් කළ මිනිසෙකි. ඔහුට අවශ්ය වූයේ මහා තල්මසා දඩයම් කිරීමටයි. ඔහු තම නැවේ සිටි පිරිසට මෙසේ පවසයි, "මගේ ඉලක්කය යකඩ රේල් පීල්ලක් වැනිය. මගේ ආත්මය එය මත ධාවනය වන දුම්රියකි. එය නැවැත්වීමට හෝ ආපසු හැරවීමට කිසිවෙකුට නොහැක!"
මෙය "භයානක මිනිසාගේ" ස්වරූපයයි. ඔහු ජයග්රහණය හෝ විනාශය යන දෙකෙන් එකක් තෝරාගෙන අවසානය. මේ සෑම චරිතයක්ම අපට පවසන්නේ එකම සත්යයකි. අපේ ජීවිතයේ අපි ලබන විශාලතම ජයග්රහණ ලැබෙන්නේ, "බැරි වුණොත් කරමු!" කියන දෙවැනි සැලසුම අපි විසින්ම විනාශ කළ පසුවයි.
ඇලෙක්සැන්ඩර්ගේ කතාවට වඩාත්ම සමාන සිනමා දර්ශනය අපට හමුවන්නේ '300' චිත්රපටයේයි. ලියොනයිඩස් රජු සහ ඔහුගේ 300 දෙනා තර්මොපිලේ පටු මාවතට යන්නේ ආපසු ඒමේ බලාපොරොත්තුව සහමුලින්ම අතහැරයි. පර්සියානු රජු වන සර්ක්සීස්, "මගේ හී පහරවල් හිරු රශ්මිය වසා දමනු ඇත!"යි කියමින් තර්ජනය කරන විට, ලියොනයිඩස් පවසන ඒ කෙටි නමුත් ප්රබල වදන සිනමා ඉතිහාසයේ නොමැකෙන මතකයක්.
"හොඳයි, අපි අඳුරේ සටන් කරන්නම්!"
ඔවුන්ට ආපසු යාමට නැව් තිබුණේ නැත. ඔවුන් තීරණය කර තිබුණේ ජයග්රහණය හෝ මරණය පමණි. ඉන් පසු සිනමා පටය පුරා අප දකින්නේ "ඒ නැව් ගිනිබත් කළ මිනිසුන්" සතු ඒ අති මහත් වූ ධෛර්යයයි. මේ සෑම චරිතයකින්ම අපට පෙනෙන්නේ එකම සත්යයකි. වීරයෙක් වන්නේ ඔහු හෝ ඇය තමන්ගේ 'Exit Strategy' එක අත්හළ මොහොතේ සිටයි.
ඔබ ඔබේ ජීවිතය නම් සිනමා පටයේ වීරයාද? නැත්නම් තවමත් ආරක්ෂිතව නැව ඇතුළට වී වෙරළ දෙස බලන අමතර නළුවෙක්ද? සැබෑ ජීවිතයේ, ඔබ ගන්නා ඔබේ "නැව් ගිනිබත් කරන" තීරණය, ඔබව ලෝකයට භයානක, අසීමිත සහ ජයග්රාහී පුද්ගලයෙකු බවට පත් කරනු ඇත.
"නැව් වලට ගිනි තියන්න!"
©️ සාගර දියගම
[email protected]
If you see this content shared without credit or with an altered image, please report it to me or via Facebook's reporting tools. Thanks!
