23/05/2026
एकजना सानो गाउँमा बस्ने केटा थियो। ऊसँग धेरै पैसा थिएन, तर सपना ठूलो थियो—“एक दिन म आफै केही गर्छु।”
हरेक दिन ऊ बिहान उठेर सानो काम गर्थ्यो, पढ्थ्यो, र थोरै भए पनि बचत गर्थ्यो। गाउँका अरु केटाहरूले कहिलेकाहीँ जिस्काउँथे—“यस्तो गरेर के हुन्छ र?”
तर ऊ चुप लागेर आफ्नो बाटो हिँड्थ्यो।
समय बित्दै गयो। ऊ विदेश पनि गएन, ठूला कुरा पनि गरेन, तर लगातार मेहनत गरिरह्यो। एक दिन उसको सानो कामले नै ठूलो अवसर ल्यायो। जसले उसलाई पहिले जिस्काउनेहरू पनि अचम्म मान्न थाले।
उसले भनेछ—
“ठूलो बन्न आवाजले होइन, निरन्तर कामले बनाउँछ।”
