30/11/2024
Dodzskie: Ang Mandirigmang Napagk**alan
Kabanata 1: Ang Kuwento ng San Kalbaryo
Sa paanan ng bundok, matatagpuan ang baryo ng San Kalbaryo—isang tahimik ngunit misteryosong lugar. Pinamamahayan ito ng mga kuwento tungkol sa mga aswang, tikbalang, at iba pang nilalang ng dilim. Para sa mga residente, ang bawat gabi ay puno ng takot at alingawngaw.
Isa sa mga naninirahan dito ay si Dodzskie, isang tahimik at matipunong magsasaka. Hindi siya mahilig makisalamuha sa ibang tao. Sa halip, mas pinipili niyang magtanim ng gulay at mag-alaga ng hayop. Dahil sa kanyang pagiging mailap, madalas siyang pag-usapan ng mga kapitbahay.
“Si Dodzskie, baka naman hindi tao ’yan,” sabi ni Mang Kardo habang iniinom ang kanyang kape.
“Oo nga! Bakit parang hindi siya tumatanda?” dagdag ni Aling Sita.
Ang mga tsismis na ito ang nag-ugat ng isang mas malaking gulo.
---
Kabanata 2: Ang Paratang
Isang gabi, nawawala ang mga manok ni Aling Bebang. Ang mga tao ay nagtipon sa gitna ng baryo upang mag-usap.
“May nakita akong anino sa kagubatan,” sabi ni Juan, ang anak ni Aling Bebang. “Mukhang tao pero may pakpak!”
Dahil sa kanilang takot, napagtuunan ng pansin si Dodzskie. Madalas siyang makitang naglalakad sa kagubatan tuwing gabi, dala ang kanyang itak. Agad siyang tinawag ng mga residente para magpaliwanag.
“Dodzskie, ikaw ba ang may kagagawan nito?” tanong ng lider ng baryo.
“Wala akong kinalaman diyan,” mahinahong sagot ni Dodzskie.
Ngunit hindi naniwala ang karamihan. Dahil dito, si Dodzskie ay napagk**alan nilang aswang.
---
Kabanata 3: Ang Tunay na Banta
Habang natutulog si Dodzskie sa kanyang kubo, naramdaman niyang may kakaiba sa paligid. Nagising siya sa tunog ng mahinang kaluskos. Tumayo siya at hinugot ang kanyang itak mula sa ilalim ng kanyang k**a.
Sa dilim, isang pares ng p**a at maningning na mga mata ang lumitaw. Ang isang malaking nilalang, may maitim na balat at mahahabang kuko, ay biglang sumugod sa kanya.
“Aswang!” sigaw ni Dodzskie.
Sa kabila ng takot, nilabanan niya ang nilalang. Ang bawat galaw ng itak ni Dodzskie ay mabilis at tiyak. Ang bakbakan nila ay naganap sa gitna ng kagubatan. Sa huli, nagapi ni Dodzskie ang aswang at ito’y nawala sa isang usok.
---
Kabanata 4: Ang Paglilinis ng Pangalan
Kinabukasan, ipinaalam ni Dodzskie sa mga residente ang kanyang naranasan. Dinala niya sila sa kagubatan kung saan naganap ang laban. Natagpuan nila ang mga bakas ng paa ng aswang, pati na rin ang mga bakas ng dugo nito.
Napagtanto ng mga tao na nagk**ali sila ng hinala kay Dodzskie. Humingi sila ng tawad at mula noon, nagbago ang kanilang pananaw sa kanya.
“Salamat, Dodzskie. Hindi lang ikaw mabuting tao, ikaw rin ang aming tagapagligtas,” sabi ni Aling Bebang.
---
Kabanata 5: Ang Bagong Bayani
Mula noon, si Dodzskie ay hindi na itinuturing na isang kakaibang nilalang. Sa halip, siya ang naging bayani ng San Kalbaryo. Ngunit sa likod ng lahat, alam niyang ang laban ay hindi pa tapos.
Sa huling bahagi ng kwento, makikita si Dodzskie na nagbabantay mula sa kanyang kubo habang ang hangin ng kagubatan ay humahampas sa kanyang mukha.
“Ang dilim ay palaging nandiyan,” wika niya sa sarili. “Ngunit hindi ako magpapatalo.”
---
EPILOGO
Sa baryo ng San Kalbaryo, hindi lahat ng nakikita ay totoo, at hindi lahat ng tahimik ay mahina. Si Dodzskie, ang mandirigmang napagk**alan, ay nananatiling handang ipaglaban ang kanyang tahanan.
Katapusan
---
