11/03/2026
AKALA NI MAMA BUNTIS NA NAMAN SYA,MENOPAUSE NA PALA
DEAR KUYA MID,
Grabe talaga si Nanay ko, minsan siya mismo yung nagbibigay ng kaba sa buong pamilya namin.
Konting background lang: labing-isa kaming magkakapatid. Oo, hindi biro yun. Lumaki kaming parang laging may mini reunion sa bahay. Pag kumakain kami, parang may handaan. Pag may nag-away, parang may barangay hearing. At pag may baby sa bahay, automatic alam na namin kung sino ang may gawa,si Nanay ulit.
Sanay na kaming lahat na halos every ilang taon may bagong baby sa pamilya. Kaya noong bata pa kami, normal na normal na may umiiyak sa madaling araw, may nagtitimpla ng gatas, at may diaper na kung saan-saan nakakalat.
Pero ngayon, 41 years old na si Nanay. Medyo tahimik na buhay namin kumpara dati. Yung bunso namin medyo malaki na rin. Kaya akala namin tapos na yung era ng mga baby sa bahay.
Hanggang sa isang araw, napansin ni Nanay na hindi pa siya nireregla.
Una, hindi niya masyadong pinansin. Sabi niya baka delayed lang. Normal naman daw yun minsan.
Lumipas ang isang buwan.
Dalawang buwan.
Tatlong buwan.
Medyo napapansin na namin na parang nagiging seryoso na si Nanay. Minsan nakikita namin siya nag-iisip lang habang nagkakape.
Tapos isang gabi habang kumakain kami ng hapunan, bigla niyang sinabi:
“Mga anak… may napapansin ako.”
Bigla kaming napatingin sa kanya.
Sabi niya,
“Matagal na akong hindi nireregla.”
Tahimik kaming lahat. Walang nagsasalita. Parang lahat kami may parehong iniisip pero ayaw naming sabihin.
Yung kapatid kong nasa tabi ko pabulong na nagsabi,
“Kuya… wag naman sana…”
Pero hindi pa doon natapos ang kaba.
Kasi habang tumatagal, lalo pang nadadagdagan yung bilang ng buwan.
Hanggang sa umabot na ng six months.
Doon na talaga kinabahan si Nanay.
Sabi niya isang umaga habang nagwawalis siya sa labas:
“Anak… baka buntis ako.”
Grabe, parang sabay-sabay kaming napatingin sa kanya.
Yung bunso namin halos mapaupo sa gulat. Yung kuya ko naman napahawak sa ulo niya.
Sabi pa ng isa kong kapatid,
“Ma… wag naman po… eleven na nga kami eh.”
Isipin mo kung buntis nga siya… magiging dose kami. Parang kulang na lang gumawa na kami ng sariling basketball league sa bahay.
Kaya napagdesisyunan ni Nanay na magpa-check up na sa doktor para sigurado.
Noong araw ng check-up, parang buong pamilya kinakabahan. Kahit wala kami sa clinic, ramdam namin yung suspense. Parang naghihintay ng result ng exam.
Pagkatapos ng check-up, umuwi na si Nanay.
Pagpasok niya sa bahay, napansin namin na nakangiti siya.
Hindi lang nakangiti… tumatawa pa siya.
Kami naman nagtataka.
Sabi namin,
“Ma, bakit ka tumatawa? Ano sabi ng doktor?”
Sabi niya habang natatawa pa rin:
“Akala ko buntis ako ulit…”
Bigla kaming napatingin sa isa’t isa.
Tapos sinabi niya yung pinaka nakakatawang part.
“Menopause na pala ako.”
Grabe, parang sabay-sabay kaming napabuntong-hininga.
Yung kuya ko pa nga sabi agad:
“Salamat naman Ma… graduate na tayo!”
Yung bunso namin tumawa nang malakas.
Sabi pa ni Nanay habang nangingiti:
“Kung buntis pa ako sa edad kong to, ewan ko na lang kung saan ko pa kayo ilalagay sa bahay.”
Hanggang ngayon, lagi namin siyang inaasar tungkol dun.
Sabi namin minsan,
“Ma, muntik na talaga kaming madagdagan ah.”
Sagot naman niya:
“Tumigil kayo, tapos na ang production ko.”
At sa totoo lang, nung araw na yun parang nakahinga nang maluwag ang buong pamilya.
Kasi imagine mo…
labing-isa na nga kami… muntik pa kaming maging dose.
FROM SENDER
