04/09/2026
گناه نوزادی که از دنیا رفت به گردن چه کسی است؟!
جهل بود؟
لجبازی و اصرار بیجا؟
اعتمادبهنفس بیش از حد؟
یا دقیقاً چه چیزی… واقعاً نمیدانم!!
ویدیویی که از هر نظر یک تراژدی است را با اجازه والدین نوزاد در کانال قرار می دهم.
این نوزاد ۹ روزه بود.
مادرش ناگهان متوجه حرکات غیرعادی در او شد و همان روز برای معاینه به مطب آوردش. من هم هنگام معاینه، همان حرکاتی را دیدم که در ویدیو خواهید دید.
تشخیص من تشنج بود که علتش می تواند از سپسیس تا مشکلات متابولیک و غیره باشد.
از حرکات نوزاد فیلم گرفتم و برای یکی از اساتید نورولوژی کودکان فرستادم. او هم تأیید کرد که این حرکات تشنج واقعی هستند و نوزاد باید فوراً بستری شود و اقدامات لازم با سرعت انجام شود.
و اصلاً ایرادی ندارد که برای کمک بهتر به بیمار، از همکاری که در زمینه تخصصی خودش صاحبنظر است مشورت بگیرم. این کار چیزی از من بهعنوان پزشکی که وظایفش را بهخوبی میداند کم نمیکند. ما هر روز چیزهای جدیدی یاد میگیریم و هیچکس از علم بینیاز نیست.
برای بیمار نامه ارجاع به بیمارستان نوشتم، تمام جزئیات وضعیتش را توضیح دادم و بر ضرورت رسیدگی سریع تأکید کردم.
اما اتفاق دردناک روز بعد رخ داد…
خانواده نوزاد با من تماس گرفتند و گفتند در بخش نوزادان معتقدند این حرکات تشنج نیست و حرکات طبیعی نوزاد است و قرار است فقط به دلیل زردی با بیلیروبین ۱۴ یک روز بستری شود.
و بعد ناگهان…
«دکتر، سریع بیا… حال بچه خیلی بد شده و گذاشتیمش روی دستگاه تنفس مصنوعی.»
و روز بعد…
💔 نوزاد از دنیا رفت.
من قصد نداشتم درباره این موضوع چیزی بنویسم…
اما دیروز تقریباً همین اتفاق برای یکی از همکارانم تکرار شد.
و این باعث شد از خودم و از همه همکارانمان بپرسم:
ما با اختلاف نظر در تشخیص بین پزشکان چگونه برخورد میکنیم؟
اگر همکارت نوزاد را خودش معاینه کرده و به تو میگوید:
«من فکر میکنم این تشنج است.»
لازم نیست حتماً با او موافق باشی.
ممکن است اشتباه کرده باشد.
اما…
آیا درست است که صرفاً تشخیص او را رد کنی؟
یا بهتر است لحظهای مکث کنی، دوباره شرایط را بررسی کنی و با خودت بگویی:
«شاید همکارم چیزی دیده که من ندیدهام.»
و اگر شرایط بیمار ایجاب میکند، از یک متخصص دیگر نظر بخواهی؟
درس بگیریم:
اختلاف نظر بین پزشکان کاملاً طبیعی است.
اما اینکه صرفاً به این دلیل که مطمئنی خودت درست میگویی، نظر همکارت را رد کنی…
این اعتمادبهنفس نیست.
ممکن است لجبازی و اصرار بیجا باشد.
پزشک خوب کسی نیست که همیشه حق با او باشد…
پزشک خوب کسی است که شجاعت این را داشته باشد که بگوید:
«ممکن است اشتباه کنم… بگذارید مطمئن شوم.»
بهخصوص وقتی صحبت از نوزادان است.
چون ما در مسابقهای نیستیم که ببینیم تشخیص چه کسی برنده میشود…
ما با جان یک کودک سروکار داریم.
خداوند این نوزاد را شامل رحمت بیکرانش قرار دهد و به خانوادهاش صبر و آرامش عطا فرماید.
