19/08/2026
Somos tres irmáns: Manuel, Iván e Fran. Levamos toda a vida detrás deste mostrador, e antes ca nós estiveron os nosos. A feira de Castroverde xa a fixemos moitas veces. Sabemos montar o posto medio durmidos.
Pero este ano houbo algo distinto.
Os pequenos da casa.
Que o sábado xa non falaban doutra cousa.
Que o domingo estaban espertos antes ca nós, vestidos, esperando na porta.
Que quixeron colocalo todo eles (as caixas, os queixos, os vasos, todo) e que non houbo maneira de mandalos xogar. Estiveron alí, ao pé, todo o día.
Falta unha. A máis pequena, que aínda non chega ao mostrador. Xa lle chegará a quenda, e polo que vemos, chegará antes do que pensamos.
E aí é onde un se dá conta de que isto non é un negocio. É unha cousa que se leva no sangue e que, sen querer, se vai pasando.
Pero nada disto sería nada sen vós.
Sen a xente que se para a falar. Sen quen se achegou ao posto só para saudar. Sen os que volveron á vila ese día e pasaron por aquí como quen volve á casa. Sen a confianza que nos dades cada semana, todo o ano, tamén cando non hai feira nin foguetes.
Un pobo mantense en pé pola súa xente e polos negocios que deciden quedar. Nós decidimos quedar hai moito. E cada ano estamos máis seguros de que acertamos.
Grazas, Castroverde. De verdade.
👇 Se estiveches alí, ou se es dos que volven cada agosto: compárteo. Que o vexa quen aínda non sabe o que temos aquí.