01/12/2025
Αγαπημένοι μου φίλοι,
Αυτόν τον μήνα το μανάβικό μας κλείνει 30 χρόνια. Αυτός θα είναι και ο τελευταίος μήνας λειτουργίας μας.
Τριάντα χρόνια… μια ολόκληρη ζωή.
Κι όσο πλησιάζει αυτή η στιγμή, τόσο συνειδητοποιώ πως δεν αποχαιρετώ απλώς ένα μαγαζί — αποχαιρετώ ένα κομμάτι της ψυχής μου.
Αυτό το μικρό μανάβικο με είδε να μεγαλώνω, να παλεύω, να χαίρομαι και να αντέχω.
Με είδε να ανοίγω κάθε πρωί με κρύο, ζέστη, κούραση, αλλά πάντα με την ίδια λαχτάρα να πω μια «καλημέρα» στη γειτονιά μου.
Και η μεγαλύτερη ανταμοιβή μου ήσασταν εσείς.
Οι άνθρωποι που έμπαιναν μέσα όχι μόνο για ψώνια, αλλά για ένα χαμόγελο, μια κουβέντα, μια μικρή στιγμή ζεστασιάς.
Πήρα τη δύσκολη απόφαση να το κλείσω.
Τα έξοδα έχουν γίνει αβάσταχτα και οι εποχές δεν είναι πια οι ίδιες.
Όμως αυτό που με ραγίζει δεν είναι το κλείσιμο του μαγαζιού — είναι που θα λείψετε από την καθημερινότητά μου.
Θα μου λείψουν οι φωνές των παιδιών που μεγάλωσαν μπροστά μου, οι παππούδες που έρχονταν για «δυο ντοματούλες» μόνο και μόνο για να πουν μια κουβέντα, οι άνθρωποι που μοιραζόμασταν χαρές και λύπες σαν να ήμασταν συγγενείς.
Σας ευχαριστώ από καρδιάς για όλα όσα μου δώσατε:
για την εμπιστοσύνη σας, την αλήθεια σας, την ανθρωπιά σας.
Σας κουβαλάω όλους μέσα μου.
Και όσο δύσκολο κι αν είναι να κλείσω αυτό το κεφάλαιο, νιώθω ευλογημένος που το έζησα.
Δεν σας λέω αντίο.
Μόνο ένα «ευχαριστώ» και ένα «να προσέχετε».
Κι αν ποτέ συναντηθούμε στον δρόμο, να ξέρετε πως η καλημέρα μου θα είναι ίδια όπως πάντα — ζεστή και αληθινή.
Με όλη μου την αγάπη,
Ευθυμία Σ. Παναγιώτου
