11/07/2026
യൂദാസിന്റെ കഥ
എന്റെ പേര് യൂദാസ് ഇസ്കാരിയോത്ത്. ഞാൻ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ പന്ത്രണ്ട് അടുത്ത ശിഷ്യന്മാരിലൊരാളായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ സംഘത്തിന്റെ പണം കൈവശം വയ്ക്കുന്നവനായിരുന്നു ഞാൻ. യേശുവിനെ ഞാൻ ആത്മാർത്ഥമായി വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. എന്റെ സ്വന്തം കണ്ണുകൊണ്ട് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അത്ഭുതകരമായ അനേകം അത്ഭുതങ്ങൾ കണ്ടിരുന്നു — രോഗികളെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നത്, അന്ധരെ കാണിക്കുന്നത്, അല്പം ഭക്ഷണംകൊണ്ട് ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നത്, മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിക്കുന്നത്… യേശു സാധാരണ മനുഷ്യനല്ലായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള അപാരമായ ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഞാൻ വലിയൊരു തെറ്റ് ചെയ്തു. ആ തെറ്റിന്റെ ഭാരം ഇപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിനെ വേട്ടയാടുന്നു. യഹൂദ നേതാക്കൾ യേശുവിനെ പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ അവർ എനിക്ക് മുപ്പത് വെള്ളിക്കാശുകൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. ഞാൻ സമ്മതിച്ചു. പണം മാത്രമല്ല, ഞാൻ ആത്മാർത്ഥമായി വിശ്വസിച്ചത് ഇതായിരുന്നു: “യേശു വളരെ ശക്തനാണ്. അവർ അദ്ദേഹത്തെ പിടിച്ചാൽ അദ്ദേഹം തന്റെ ദൈവിക ശക്തികൊണ്ട് എളുപ്പത്തിൽ രക്ഷപ്പെടും. എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മഹത്വം വീണ്ടും കാണും. എല്ലാം നന്നായി തീരും.”
എനിക്ക് ദുഃഖം നിറഞ്ഞ ഹൃദയത്തോടെ പറയാൻ തോന്നുന്നു… ഞാൻ ദൈവത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പദ്ധതി മനസ്സിലാക്കിയില്ല. പഴയ പ്രവചനങ്ങൾ — മശിഹാ ക്രൂശിലേറ്റപ്പെട്ട് മരിക്കുകയും ജനങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി കഷ്ടപ്പെടുകയും വേണമെന്ന് — ഞാൻ അവഗണിച്ചു. യേശു തന്നെ നമ്മോട് പറഞ്ഞിരുന്നത് അദ്ദേഹം ഒറ്റക്കെടുക്കപ്പെടുകയും കൊല്ലപ്പെടുകയും മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്യുമെന്നായിരുന്നു. പക്ഷേ ഞാൻ അത് ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയില്ല. എന്റെ സ്വന്തം ചിന്തകൾക്ക് വഴങ്ങി ഞാൻ തെറ്റായ തീരുമാനം എടുത്തു.
ഒറ്റക്കെടുത്ത ആ ദാരുണമായ രാത്രി
ഗെത്സേമനെ തോട്ടത്തിൽ ഞാൻ പട്ടാളക്കാരെയും ജനങ്ങളെയും യേശുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നയിച്ചു. ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് ചെന്ന് ചുംബിച്ചു — അതായിരുന്നു അടയാളം. എന്റെ ഹൃദയം ഭയത്തോടെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ കാത്തിരുന്നു… യേശു ഒരു വാക്ക് മാത്രം പറഞ്ഞാൽ പട്ടാളക്കാർ വീഴുമെന്നോ, അദ്ദേഹം അത്ഭുതകരമായി രക്ഷപ്പെടുമെന്നോ ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചു.
പക്ഷേ ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. യേശു സ്വയം കെട്ടിക്കൊടുത്തു. അവർ അദ്ദേഹത്തെ അടിച്ചു, അപമാനിച്ചു, കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. ഞാൻ ദൂരെനിന്ന് നോക്കിനിന്നു. എന്റെ ലോകം തകർന്നുപോയി. എന്റെ പ്രതീക്ഷകൾ എല്ലാം തകർന്നു. ഞാൻ വിശ്വസിച്ച യേശുവിനെ ഞാൻ ഒറ്റക്കെടുത്തിരിക്കുന്നു!
എന്റെ അഗാധമായ പശ്ചാത്താപം
യേശു ക്രൂശിലേറ്റപ്പെടുമെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ എനിക്ക് അസഹ്യമായ കുറ്റബോധവും ദുഃഖവും തോന്നി. ഞാൻ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് ഓടി. ആ മുപ്പത് വെള്ളിക്കാശുകളും മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരുടെ മുമ്പിൽ വലിച്ചെറിഞ്ഞു. “ഞാൻ പാപം ചെയ്തു! നിരപരാധിയായ രക്തം ഞാൻ ഒറ്റക്കെടുത്തു!” എന്ന് ഞാൻ നിലവിളിച്ചു. പക്ഷേ അവർ എന്നെ അവഗണിച്ചു.
എന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞ ദുഃഖവും കുറ്റബോധവും സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ ചെയ്തത് ഭയങ്കരമായ തെറ്റായിരുന്നു. ഞാൻ വിശ്വസിച്ചവനെ, അത്ഭുതങ്ങൾ കാണിച്ചവനെ, ഞാൻ സ്വന്തം ലാഭത്തിനും തെറ്റായ ചിന്തകൾക്കും വേണ്ടി വിട്ടുകൊടുത്തു. പണം എനിക്ക് ഇനി ഒരു വിലയുമില്ലായിരുന്നു. ലോകത്ത് ഏറ്റവും വലിയ പാപം ചെയ്തവനായി ഞാൻ തോന്നി.
അവസാനം, ആ ഭയാനകമായ കുറ്റബോധത്താൽ ഞാൻ സ്വയം തൂങ്ങി മരിച്ചു. എനിക്ക് ജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എന്റെ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലം ഞാൻ സ്വയം അനുഭവിച്ചു.
ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയത് വളരെ വൈകി
എന്റെ പ്രവൃത്തി മൂന്ന് കാര്യങ്ങളുടെ മിശ്രണമായിരുന്നു — യേശുവിന്റെ അത്ഭുതങ്ങളിലുള്ള വിശ്വാസം, പണത്തോടുള്ള ആസക്തി, ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതി മനസ്സിലാക്കാത്ത അഹങ്കാരം. ഞാൻ യേശുവിന്റെ ശക്തിയിൽ വിശ്വസിച്ചു, പക്ഷേ ദൈവത്തിന്റെ പൂർണ്ണമായ പദ്ധതിയിൽ വിശ്വസിക്കാൻ പഠിച്ചില്ല. എന്റെ സ്വന്തം ബുദ്ധിയനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചതിന്റെ ഫലമായി ഞാൻ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെടുത്തി.
എന്റെ കഥ ദുഃഖകരമാണ്. ഞാൻ യേശുവിനെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു, വിശ്വസിച്ചിരുന്നു… പക്ഷേ എന്റെ തെറ്റ് കാരണം അദ്ദേഹത്തെ വേദനിപ്പിച്ചു. ദൈവമേ, ക്ഷമിക്കണമേ.