22/04/2026
💡សូវស្លាប់បាកុំឱ្យតែស្លាប់មេ
សុភាសិតឃ្លានេះខ្ញុំជឿថា ត្រូវគ្រប់សម័យកាលតែម្ដង ព្រោះអត្ថន័យវាអំណោយផលទៅតាមច្បាប់ធម្មជាតិទាំងអស់។ ពិតណាស់ ឃ្លាសុភាសិតនេះប្រហែលជាមានការបកស្រាយច្រើនមកហើយ ប៉ុន្តែខ្ញុំចង់បន្ថែមចំណោទបញ្ហាឱ្យកាន់តែច្បាស់ក្នុងន័យនេះថា តើហេតុដូចម្ដេចទើបបុរាណលោកឱ្យតម្លៃមេខ្ពស់ជាងបា? ឬឱ្យតម្លៃម្ដាយខ្ពស់ជាងឪពុក?
នេះជាប្រស្នាមួយ ថាប្រសិនបើស្ថិតក្នុងកាល:ទេស:ដែលនឹងត្រូវបាត់បង់ម្នាក់ ហើយរស់ម្នាក់ គេនឹងជ្រើសរើសបាត់បង់ឪពុកជាជាងបាត់បង់ម្ដាយ “សូវស្លាប់បាកុំឱ្យតែស្លាប់មេ”។ ហេតុអ្វី?
បើនិយាយពីតម្លៃនៃគុណ គេមិនដែលយកគុណឪពុកម្ដាយមកថ្លឹងគ្នាទេ។ ពិតណាស់បើយកមកថ្លឹងរមែងតែមានលើសមានខ្វះ ហើយវានឹងបង្កើតឱ្យមានការស្រឡាញ់លម្អៀងកាន់តែខ្លាំង។ គេតែងតែឱ្យតម្លៃគុណឪពុកម្ដាយស្មើៗគ្នា “ទាំងការចិញ្ចឹមបីបាច់ថែរក្សា ទាំងការស្រឡាញ់” ឪពុកម្ដាយភាគច្រើនមានចំពោះកូនស្មើៗគ្នា។ ប៉ុន្តែការថែទាំជាក់ស្ដែង សឹងតែគ្រប់ឪពុកទាំងអស់ មិនអាចថែទាំកូនឱ្យថ្នឹកដូចម្ដាយបានទេ មិនមែនដោយហេតុថាមកពីក្ដីស្រឡាញ់តិចតួចនោះទេ ក៏មិនមែនដោយហេតុថាក្ដីស្រឡាញ់ប្រែប្រួលនោះដែរ ប៉ុន្តែធម្មជាតិនៃមនុស្សស្រី គឺនៅថ្នឹកជាមួយកូនតាំងពីពរពោះរហូតដល់សម្រាល។
កាតព្វកិច្ចជាម្ដាយ មិនមែននរណាមកចាត់តាំងថាត្រូវតែថ្នឹកក្នុងការថែទាំកូនឱ្យខ្លាំងជាងឪពុក ប៉ុន្តែកាតព្វកិច្ចនេះគឺធម្មជាតិបានផ្ដល់ឱ្យមកដូច្នោះ។ កាតព្វកិច្ចឪពុក ក៏មិនមែននរណាមកចាត់តាំងថាត្រូវតែដកឃ្លាពីប្រពន្ធកូន ដើម្បីធ្វើកិច្ចការងាររកស៊ី ប៉ុន្តែច្បាប់ធម្មជាតិបានផ្ដល់ឱ្យមកដូច្នោះ។
ប្រសិនបើមានហេតុផលទីទៃ លោកអ្នកអាចមើលសត្វជាគំរូ “មេទា តែងតែបណ្ដើរកូនទា មេមាន់ តែងតែបណ្ដើរកូនមាន់” ពុំដែលមាន ឬកម្រនឹងមាន ថាបាទាវាបណ្ដើរកូននោះទេ ឬពុំដែលមាន ថាបាមាន់វាបណ្ដើរកូននោះទេ។ ហើយកាតព្វកិច្ចនេះគឺធម្មជាតិបានផ្ដល់ឱ្យ មិនមាននរណាមួយមកចាត់តាំងនោះទេ ដូច្នេះបើស្ថិតក្នុងការជ្រើសរើស នោះគឺ “សូវស្លាប់បាកុំឱ្យតែស្លាប់មេ”។
By : ណាវ៉ាត់៚ Proverbs
#បកស្រាយសុភាសិតបុរាណខ្មែរ #សុភាសិតកាព្យខ្មែរ #ណាវ៉ាត់Proverbs #កំណាព្យ
