18/02/2026
ការប្រើងារ “សាស្ត្រាចារ្យបណ្ឌិត” និងការទទួលស្គាល់ផ្លូវការនៅកម្ពុជា
សាស្ត្រាចារ្យបណ្ឌិត គឺជាងារដ៏មានកិត្តិយស និងមានតម្លៃខ្ពស់បំផុតមួយក្នុងវិស័យអប់រំ។ ងារ “បណ្ឌិត” ត្រូវបានផ្តល់ជូនដល់បុគ្គលដែលបានបញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់បណ្ឌិត តាមរយៈការស្រាវជ្រាវយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ និងការវាយតម្លៃតាមស្តង់ដារវិទ្យាសាស្ត្រ។ ចំណែកឯងារ “សាស្ត្រាចារ្យ” គឺជាតំណែងវិជ្ជាជីវៈខ្ពស់ ដែលបង្ហាញពីសមត្ថភាពក្នុងការបង្រៀន ការស្រាវជ្រាវ និងការរួមចំណែកដល់ការអភិវឌ្ឍវិស័យអប់រំ។
នៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ការទទួលបានងារ “សាស្ត្រាចារ្យ” មិនមែនជាការប្រើដោយខ្លួនឯងឡើយ ប៉ុន្តែត្រូវឆ្លងកាត់នីតិវិធីផ្លូវការ និងការវាយតម្លៃយ៉ាងតឹងរឹងពីស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ។ ជាពិសេស ងារ “សាស្ត្រាចារ្យ” ត្រូវបានផ្តល់ជូនដោយមានព្រះរាជក្រឹត្យ និងឡាយព្រះហត្ថលេខាដោយអង្គព្រះមហាក្សត្រ ដែលជាអំណាចខ្ពស់បំផុតក្នុងការទទួលស្គាល់ងារនេះ។ នេះបង្ហាញថា ងារ “សាស្ត្រាចារ្យ” គឺជាងារផ្លូវការ និងមានតម្លៃខ្ពស់យ៉ាងខ្លាំងក្នុងសង្គមកម្ពុជា។
ទោះជាយ៉ាងណា នៅក្នុងសង្គមបច្ចុប្បន្ន គេបានសង្កេតឃើញថា មានបុគ្គលមួយចំនួនដែលមិនមានទាំងសញ្ញាបត្របណ្ឌិត និងមិនបានទទួលការតែងតាំងជាសាស្ត្រាចារ្យតាមព្រះរាជក្រឹត្យ ប៉ុន្តែបានប្រើងារ “សាស្ត្រាចារ្យបណ្ឌិត” ដោយខ្លួនឯង។ ការប្រើងារដោយគ្មានការទទួលស្គាល់ផ្លូវការ បែបនេះ អាចបង្កឱ្យមានការយល់ច្រឡំក្នុងសង្គម និងប៉ះពាល់ដល់កិត្តិយសនៃអ្នកដែលបានទទួលងារនេះដោយស្របច្បាប់។ វាក៏អាចធ្វើឱ្យបាត់បង់សេចក្តីជឿជាក់លើប្រព័ន្ធអប់រំ និងតម្លៃពិតនៃការសិក្សាផងដែរ។
ការទទួលបានងារ “សាស្ត្រាចារ្យបណ្ឌិត” ត្រូវការការខិតខំយ៉ាងខ្លាំង ទាំងផ្នែកសិក្សា ការស្រាវជ្រាវ និងការបម្រើវិស័យអប់រំជាច្រើនឆ្នាំ។ ងារនេះមិនមែនជាសញ្ញាសម្គាល់តែឋានៈប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាសញ្ញាបង្ហាញពីការទទួលស្គាល់ពីជាតិ និងការគោរពពីសង្គម។ ដូច្នេះ គ្រប់បុគ្គលគួរតែប្រើងារដោយសុចរិតភាព និងគោរពតាមការពិត។
សរុបមក នៅកម្ពុជា ងារ “សាស្ត្រាចារ្យ” គឺជាងារផ្លូវការដែលត្រូវបានតែងតាំងដោយព្រះរាជក្រឹត្យ និងឡាយព្រះហត្ថលេខាដោយអង្គព្រះមហាក្សត្រ។ ការប្រើងារនេះដោយគ្មានការទទួលស្គាល់ផ្លូវការ គឺជាការមិនសមស្រប និងអាចប៉ះពាល់ដល់កិត្តិយសនៃវិស័យអប់រំ។ ដូច្នេះ សង្គមគួរតែគោរពតម្លៃពិតនៃការអប់រំ និងលើកទឹកចិត្តឱ្យមានការប្រើងារដោយស្មោះត្រង់ និងស្របតាមច្បាប់ ដើម្បីរួមចំណែកកសាងប្រទេសជាតិឱ្យមានភាពរឹងមាំ និងអភិវឌ្ឍប្រកបដោយចីរភាព។
ប្រភព÷ បណ្ឌិត Em Sereyrath