09/06/2026
*လူနှစ်ယောက် တကယ် ချစ်သွားကြရင်....*
တကယ်လို့
လူနှစ်ဦး တကယ်ချစ်သွားရင်...
အချစ်ဆိုတာ
စကားလုံးတွေနဲ့ မဖော်ပြနိုင်တော့တဲ့ အဆင့်တစ်ခုထိ
တိတ်တိတ်လေး ကြီးထွားလာတတ်ကြတယ်...
"ချစ်တယ်"ဆိုတဲ့ စကားတစ်လုံးထက်
တစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ရှူသံတောင်
တစ်ယောက်အတွက် အဓိပ္ပါယ်ရှိလာတဲ့အထိ...
တကယ်ချစ်တဲ့ လူနှစ်ဦးကြားမှာ
နားလည်မှုဆိုတာ
ရှင်းပြဖို့မလိုတဲ့ အရာတစ်ခုဖြစ်လာတယ်...
မျက်ဝန်းတစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့
နှလုံးသားတစ်ခုလုံးကို ဖတ်ရှုနိုင်သလို
တိတ်တိတ်နေနေတဲ့ အချိန်တွေတောင်
အဓိပ္ပါယ်မရှိတာ မဟုတ်တော့ဘူး...
သူတို့အတွက်
အကွာအဝေးဆိုတာ
ခန္ဓာကိုယ်အကြားမှာပဲ ရှိတတ်ပြီး
နှလုံးသားတွေကြားမှာတော့
အမြဲတမ်း နီးကပ်နေတတ်တယ်...
မတွေ့ရတဲ့ နေ့ရက်တွေက
ချစ်မှုကို လျှော့ချမပေးဘူး
တန်ဖိုးကို ပိုသိလာစေတယ်...
တကယ်ချစ်တဲ့ အချစ်မှာ
အနိုင်ယူချင်စိတ် မရှိတော့ဘူး
အရှုံးပေးဖို့ပဲ သိလာတယ်
ဒါပေမယ့် အဲဒီအရှုံးပေးမှုက
အရှုံးမဟုတ်ဘူး
တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်
မဆုံးရှုံးချင်တဲ့ စိတ်ကြောင့်
ဖြစ်လာတဲ့ အနိုင်တစ်မျိုးပါ...
အမှားတွေ ရှိလာတဲ့အချိန်မှာလည်း
သူတို့ဟာ ထွက်သွားဖို့ မရွေးချယ်ကြဘူး
တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် နားလည်ဖို့
တိတ်တိတ်လေး ကြိုးစားကြတယ်...
နာကျင်မှုတွေ ရှိနေရင်တောင်
"ထားခဲ့လိုက်မယ်"လို့ မပြောဘူး
"အတူတူ ဖြတ်ကျော်မယ်"လို့ပဲ ပြောကြတယ်...
တကယ်ချစ်တဲ့ လူနှစ်ဦးအတွက်
အချိန်ဆိုတာ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်ပေမယ့်
အဆုံးသတ်မဟုတ်ဘူး...
ရက်တွေ၊ လတွေ၊ နှစ်တွေကြာလာတဲ့အခါ
အချစ်က လျော့နည်းသွားတာမဟုတ်ဘူး
အရင်ထက် ပိုနက်ရှိုင်းလာတတ်တယ်...
တခါတလေ
အချစ်ဟာ မပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ လာတတ်တယ်
နားလည်မှုမရှိတဲ့နေ့တွေ
စိတ်ဆိုးမှုတွေ
မတွေ့နိုင်တဲ့ အချိန်တွေ
ဒါပေမယ့် အဲဒီအရာတွေက
အချစ်ကို ဖျက်ဆီးတာမဟုတ်ဘူး
ပိုပြီး ခိုင်မာလာစေတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေပါ...
တကယ်ချစ်သွားတဲ့ လူနှစ်ဦးအတွက်
"ပြီးဆုံးခြင်း" ဆိုတာ
စကားလုံးတစ်လုံးသာ ဖြစ်တယ်...
သူတို့ အတူမရှိတော့တဲ့ အချိန်တောင်
အချစ်က မပျောက်သွားဘူး
မှတ်ဉာဏ်တွေထဲမှာ
အသက်ရှင်နေတတ်တယ်...
တကယ်ချစ်ရင်
လက်ကို မကိုင်နိုင်တော့တဲ့ အချိန်တွေမှာတောင်
နှလုံးသားတွေက မလွတ်သွားဘူး...
မျက်နှာကို မမြင်နိုင်တော့တဲ့ နေ့ရက်တွေမှာတောင်
စိတ်ထဲမှာ အမြဲတမ်း ထင်ရှားနေတတ်တယ်...
အချစ်မှန်တစ်ခုက
တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်
ပြောင်းလဲဖို့မကြိုးစားဘူး
လက်ခံဖို့ပဲ သင်ယူတယ်...
မပြည့်စုံမှုတွေကို
ပြည့်စုံမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးတယ်...
နောက်ဆုံးမှာ
တကယ်ချစ်တဲ့ လူနှစ်ဦးဆိုတာ
လက်တွဲနေတဲ့အချိန်မှာပဲ မဟုတ်ဘူး...
တစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝထဲမှာ
တစ်ယောက်က အမှတ်တရတစ်ခုအဖြစ်
ဘယ်တော့မှ မဖျက်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုဖြစ်နေတတ်ကြတယ်...
ဒါကြောင့်
တကယ်ချစ်သွားတဲ့ လူနှစ်ဦးအတွက်
အချစ်ဆိုတာ
အဆုံးမရှိတဲ့ လမ်းတစ်လမ်းလိုပဲ...
လမ်းလျှောက်နေသမျှ
တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်
ထပ်ထပ်မံမံ ချစ်နေကြရတာပါ...