Desde-Dentro

12/02/2022

💞

𝐋𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐝𝐞 𝐝𝐨𝐨𝐝Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Vroeg of laat komen wij allemaal in aanraking met de dood. De dood is onderdeel van ...

02/10/2020

02/10/2019

Onverwacht een momentje vrij, omdat een begeleiding niet door kan gaan. Wat doe ik dan? Lekker de wandel schoenen aan en lopend naar de lunch afspraak met mijn vriendin. Plannen maken voor een weekendje weg met onze gezinnen 😊

21/08/2019

Deze week weer begonnen met werken @ Desde-Dentro. Het is even schakelen zo na de vakantie (inderdaad: niet alleen voor -basisschool- kinderen), maar ik geniet van het begeleidingen en de ontmoetingen die daar uit voort komen.
Dus niet op naar de volgende vakantie, maar op naar de volgende ontmoeting.
Voel je welkom!

Liefs,
Debbie

03/08/2019

Gisteren op NPO 3 een bijzondere film gekeken: Man in an orange shirt...(hij kan terug gekeken worden).

Onderstaande tekst naar aanleiding van de film vind ik wel toepasselijk.

01/08/2019

Geniet ervan!

05/07/2019

Desde-dentro blijft in de vakantie gewoon nog even bereikbaar, dus je kunt gewoon contact met ons opnemen.

Wij zullen 'out of office' zijn van maandag 22 juli tot en met maandag 29 juli.

01/07/2019

Vandaag een prettig kennismakingsgesprek gehad met Gaby Zuidema van Emergenz in Eindhoven. Nieuwsgierig naar het vervolg en een mogelijke samenwerking in de toekomst!

28/05/2019

Gisteren viel de start van de nieuwe week me zwaar. Waarom? Mjn oma zou deze week vrijdag jarig zijn geweest...
Helaas kunnen we dit, voor de eerste keer, niet meer met haar vieren, omdat ze afgelopen oktober overleden is.

Missen doe ik haar iedere dag, maar als dit soort dagen voorbij gaan komen is de confrontatie met het gemis voor mij altijd net weer wat groter.

Soms denken mensen dat ik beter met verlies situaties om kan gaan, omdat ik er voor gestudeerd heb: rouw en verlies verwerking. Ik kan me daardoor misschien net wat beter plaatsen in het proces waar ik doorheen ga en in het geen waar ik door heen moet, maar ook ik moet bij verlies door een proces heen dat heel onvoorspelbaar is. Iets wat gaat met pieken en dalen. Een proces waar soms geen einde aan lijkt te komen en waarbij ik me moederziel alleen en onbegrepen kan voelen.

Ook herken ik de gevoelens die bij een verlies situatie komen kijken, zoals ontkenning, ongeloof, boosheid, teleurstelling en immense pijn en verdriet.

In mijn hoofd weet ik: oma was 90 jaar en haar lichaam was helemaal op. Ze heeft nu rust. Hier spreekt mijn overlevingsdeel.

Maar mijn gevoel zegt: ik wil nog meer nieuwe en mooie herinneringen met haar maken. Het is pijnlijk te beseffen dat dit met haar dood gestopt is. Hier spreekt mijn trauma deel.

Ik merk dat er langzaam aan weer ruimte komt voor de mooie herinneringen die er in overvloed zijn, maar die naar de achtergrond waren verdwenen door mijn verdriet.
Mijn verdriet is niet meer alles overheersend. Ik hoef niet alleen te huilen van verdriet, maar kan door mijn tranen heen soms ook lachen om de mooie momenten die we gedeeld hebben. Hier spreekt mijn gezonde deel.

Vandaag voel ik me wat beter dan gisteren en huilt de hemel mijn tranen in overvloed.

Ik ga de dagen tot vrijdag tegemoet met oma in mijn gedachten, waarbij overheerst hoe trots ik op haar ben en hoeveel ze voor me betekent...nog steeds en voor altijd!

Liefs Debbie