30/10/2024
Biodiversiteit en kapitalisme.
Op de Nieuwe Akker delen we de oogst. Niet alleen met elkaar. Ook met de natuur. Op een aantal koolplanten doen rupsen zich te goed aan het blad. Hier en daar zit er veel. 10 jaar geleden zou ik fanatiek de rupsen van de bladeren afhalen. Ze bestrijden. Maar mijn houding is verandert. Niet in de laatste plaats omdat het aantal insecten en dus ook de vlinder drastisch in aantal gedaald is. Ik ben 2 jaar geleden geschrokken van het kleine aantal insecten die ik op de tuin zag. Of beter gezegd. Die ik niet zag! Ik ben nu blij dat de vlinders de Nieuwe Akker vinden en daardoor kunnen overleven. De kunst is de biodiversiteit zo groot te krijgen dat de natuur in de omgeving zelf een evenwicht kan bewaren. Zodat er wel vlinders kunnen leven, maar dat er bij een plaag aan rupsen genoeg natuurlijke vijanden zijn. Bijvoorbeeld genoeg vogels die ze opeten waardoor het geen plaag wordt. Biodiversiteit begint een beetje een mode term te worden, een daardoor een beetje abstract begrip. Maar sinds we actief bewust en onbewust meer habitat voor natuurlijke vijanden creëren krijgen we steeds meer evenwicht in en rondom de tuinderij. In onze natuurlijke ‘safe haven’! Zo laten we sommige stukken gewoon met rust. Kan de natuur zijn eigen gang gaan. Zo hebben we het stuk waar vorig jaar de grote kas stond, niet bewerkt, gemaaid of anderzijds behandeld. Er groeit en bloeit nu van alles. Ga er maar eens kijken. Elk laatste jaren hadden we stelselmatig veel luis in de tuinbonen en andijvie. We hebben dit jaar alyssum geteeld. Een bloem die de nectar levert voor natuurlijke vijanden van de luis. Daarom kon je ook dit kleine bloemetje tussen de tuinbonen en andijvie vinden. Resultaat; weinig luis in de tuinbonen en geen luis in de andijvie! Dus een zeer bemoedigend resultaat. Het begrip van wat natuur is en wat biodiversiteit betekent wordt zo steeds groter en completer. Het belang van ruimte voor natuur is voor de mens enorm. Als je er goed over nadenkt, is het van de zotte dat wij toestaan dat er op grote schaal genocide op de natuur gepleegd wordt. Onze natuur! Jouw natuur! Wij laten onze leefomgeving, onze bodems, onze lucht, onze planten, onze dieren, onze insecten vergiftigen. Onze beschaving hoogstaand? Eerder een hele domme, die het gras onder zijn eigen voeten weg maait. Blijkbaar is het niet zo eenvoudig om puur te leven. Er zijn grote krachten in het spel, waar het niet makkelijk tegen in gaan is. Een goed voorbeeld is het gebruik van glyfosaat in tarwe. Grote multinationals zoals Bayern, voorheen Monsanto, hebben zoveel macht, dat deze sluipmoordenaar nog steeds mag worden gebruikt. Een ander goed voorbeeld, maar minder bekend, is dat alle gangbare snijmais in Nederland geteeld wordt met behulp van neonicotinoïden. Officieel verboden, maar er zijn er een paar teelten die ontheffing hebben gekregen. Waaronder snijmais. Waar weer heel Nederland mee volstaat! Dus deze zeer giftige stof vind je overal. Ook bij de buren van de Nieuwe Akker. Eigenlijk raar dat wij toestaan dat een buurman ons leefmilieu vergiftigd en beschadigd. En daarmee indirect ons voorbestaan bedreigt. Het zijn drogredenen, die de grote bedrijven en de daar achteraanlopende landbouwpolitiek aanvoeren. Voedseltekorten, economie etc. De werkelijkheid is even banaal als de hebzucht zelf. Het gaat om het behouden van macht, het instant houden van een verdien model. Dat het over de rug van de mens, dieren en natuur gaat is niet relevant. In mij ogen is het kapitalistisch systeem tegenwoordig grotendeels gebaseerd op roofbouw. Dat het prima anders kan bewijst de snel groeiende CSA landbouw. Community Supported Agriculture. Het door de gemeenschap gesteunde landbouw. Waarbij je weer een band krijgt met je voedsel en de habitat waar het vandaan komt. Met de boer, met de natuur. Met het leven? Toen de Nieuwe Akker 13 jaar geleden begon, waren er in Nederland nog maar 15 CSA bedrijven. Nu zijn er al het meer dan 250!
Er is blijkbaar een grote behoefte om te weten waar je voedsel vandaan komt. Te weten wat we eten. En CSA gaat niet alleen over gezond voedsel. Maar ook over een ander economisch model. Wat transparant is en zorgt voor een eerlijke prijs voor de boer. Waardoor er geen roofbouw gepleegd hoeft te worden. De samenwerking tussen de consument en de boer geeft de mogelijkheid om te ontsnappen uit een kapitalistische wurggreep. Zij kunnen hierdoor een echt duurzame landbouw-economie ontwikkelen.
