09/03/2026
"I am not your grandmother, but I have a grandson and I asked you to be here right now, because I need your help."
Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. Kahit naman senior high lang ang natapos ko, naiintindihan ako ang sinabi niya. Nakakaintindi naman ako ng English, hindi ka lang kayang magsalita
"Ano pong ibig ninyong sabihin?
"Kailangan mo ng pera hindi ba? I searched about your background, marami kang utang na kailangang bayaran."
Alanganing ngumiti ako sa kaniya. "Nabayaran ko naman na po iyong iba. Pero bakit ako po ang napili ninyo
Maikahulugang ngumiti siya sa akin.
"Dahil alam kong ikaw lang ang makakagawa ng ipagagawa ko."
Parang kinakabahan naman ako bigla sa gusto niyang ipagawa.
Umiling ako sa kaniya at tumayo sa pagkakaupo ko. Ayaw ko nang mannig pa kung anong ipapagawa niya sa akin. Baka mamaya, madala ako dahil sa perang ino-offer niya tapos sa kulungan maging bagsak ko
"Pasensya na po kayo pero kahit tambak ang utang ko, wala pa nin akong planong gumawa ng masama. Kung ano man ang gusto ninyong ipagawa, sa iba na lang ninyo iutos. Mauna na ako po ako," paalam ko sa kaniya.
"Are you sure? Ayaw mo ng pera?
Ngumiti ako ng pilit sa kaniya. Sino bang ayaw ng pera? Lalo na akorng pera na lang ang kalagiyahan pero ayaw kong gumawa ng masama para lang magkapera Mababayaran ko rin ang utang ko sa malinis na paraan
Tumayo na rin ito. May inabot siya sa'king calling card. "Just call me once na magbago ang isip mo."
Kinuha ko ang card at umalis na ako
Hindi ko siya kilala, tapos pinadukot niya ako dahil may gusto siyang ipagawa sa akin. Hindi kaya sindikato ang matandang iyon? Kapag sindikato kasi hindi naman sila obvious minsan. Kasi inalam pa talaga niya ang tungkol sa akin. Siguro akala niya porke't kailangan ko ng pera at kapos ako ay kakagatin ko na ang i-o-offer niya
Ayokong makulong kung sakali. Baka mas lalong hindi ko mababayaran ang mga utang ko kapag nakulong ako.
Ang weird lang ng matandang iyon. Bakit ako pa? Nanghihinayang ako sa malaking halagang ibibigay niya sa akin pero natatakot naman ako sa ipapagawa niya.
Inilagay ko na lang sa likod ng bulsa ko ang calling card na binigay niya sa akin. Wala akong balak na tawagan pa ulit siya.
Dumiretso na ako sa trabaho, inihanda ko na ang sarili ko sa galit ng manager namin, Sa back door ako pumasok pero agad akong napahirito nang makita ko ang manager naming na masama ang tingin sa akin.
Heto na nga ba ang sinasabi ko
"At naisipan mo pang pumasok? Anong oras na? Magdadalawang oras ka nang late, anong akala mo VIP ka? Empleyado ka rito, hindi boss, "mapang-insultong tanong niya sa akin.
"Pasensya na po, may emergency lang," pagdadahilan ko.
Kapag sinabi ko naman sa kaniya na pinadukot ako, hindi naman siya maniniwala
"Wala akong p**i, sana pinaalam mo agad Kabilin-bilinan ko sa'yo kagabi na huwag na huwag kang magpapa-late today, Bakit ngayon ka pa hindi umagap kung kailan dumating ang mismong big boss! Alam mo bang pwede kitang tanggalin sa trabaho mo? Napaka-incomptetent mo," galit na galit na tanong nito pero pinipigilang huwag tumaas ang boses na tila natatakot may makarinig sa kaniya. Samantalagang dati naliligo ako sa laway niya kapag tinatalakan ako ng baklang ito. Habang ako naman ay hinahayaan lang siya na magsalita, tinatatanggap ang masasakit na salitang ibinabato niya sa akin. "Umayos ka, nangigigil ako sa iyo." dinuro pa ako nito bago ako iniwan
2/3
"Hayaan mo na lang, nagpapa-good shot kasi siya kay Sir Xerxes kaya ganiyan," saad naman ni Samsam sa akin.
"Nandito si sir Xerxes?" nanlalaki ang mga matang tanong ko sa kaniya.
"On, ang gwapo talaga niya." kinikilig na saad ni Samsam
Actually, three months na ako sa trabaho ko dito sa restaurant pero hindi ko pa nakikita si Sir Xerxes, kilala ko lang siya dahil madalas siyang pag-usapan, Isang sikat na restaurant ang pinagtatrabahuhan ko at may mahigit isang daang branch na ito sa buong bansa
At sa tatlong buwan ko dito, ito ang ikalawang beses na pumarito si Sir Xerxes, noong una ay day off ko pa. Basta ang alam ko, maraming nagpapantasya sa kaniya. Pero hindi ko pa naman siya nakikita kaya hindi ko alam kung anong hitsura niya.
Nagpunta na ako sa locker room at mabilis akong nag-ayos ng sarili ko at para iwan ko rin ang bag ko. Cheneck ko pa ang mukha ko sa salamin. Medyo nahaggard ang mukha ko dahil sa dalawang lalaking nag-ala kidnapper kanina. Pwede naman akong kausapin ng maayos para sumama sa kanila, hindi iyong bigla na lang akong isasakay sa van. Nag-panic tuloy ako.
Sinipat kong mabuti ang mukha ko sa salamin. Napasimangot pa ako nang makita ko ang isang pimples ko na tutubo sa may ilong ko. Napansin ko rin na parang nabawasan na ang lipstick ko, kaya muli akong nag-apply. Napangiti ako nang makita kong pulang-pula na ang tuka ko.
Agad akong lumabas ng locker room at nakita kong isa sa mga kasamahan ko na waitress ang nasa pwesto ko ngayon. Lalapit na sana ako sa kaniya pero bigla akong bumangga sa taong bigla na lang sumulpot sa harapan ko.
Tumama ang mukha ko sa dibdib niya. Napasinghot ako nang maamoy ko ang mabangong pabango nita pero agad din naman ako lumayo sa kaniya. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang lipstick kong pulang-pula na dumikit sa damit niya. Bumakat ang nguso ko may dibdib niya dahil puting long sleeves ang suốt niya
"Naku po, sorry po!" pupunasan ko sana ang damit niya pero bigla niyang hinawakan ang k**ay ko kaya napatingin ako sa kaniya.
Parang biglang tumigil ang mundo ko habang nakatingin sa lalaking nasa harapan ko ngayon. Ang tangkad niya, malapad ang mga balikat, at kahit naka-salamin siya ay kita ko ang makapal na kilay niyang magkasalubong habang nakatingin sa akin. Pero hindi lyon ang problema
Kilala ko siya. Kahit matagal ko na siyang hindi nakita, hindi ko makakalimutan ang pamumukhang nasa harapan ko ngayon.
Parang nakakita ako ng multo na pinakatitigan ko siya. Multo talaga siya para sa akin.
"Joa. Joaquin? Tangina, buhay ka pa pala Hindi ko na nn mapigilang mapamura
Tumaas ang kilay nito sa sinabi ko
"Do I know you?
Naglaglag ang panga ko sa sinabi niya. Hindi niya ako kilala? Hindi ba siya si Joaquin? Iyong finit boyfriend ko na ghinost ako? Magkamukha lang ba sila?
"Hindi mo ba ako natatandaan?"
Mas lalong kumunot ang noo niya
"Babe
Sir Xerxes
Sabay kaming napatingin nang may tumawag. Nakita ko ang isang babaeng parang wala nang dugo sa puti pero sobrang payat, iyong nguso niya parang puputok na sa kapal. Halatang hindi na original. Hindi ko alam pero parang pamilyar din siya sa akin. Para bang nakita ko na siya, hindi ko lang matandaan, lumapit ito sa lalaking nasa harapan ko at agad na humawak sa braso nito na para bang aagawin ko. Kasunod nito ang Manager naming na masama na naman ang tingin sa akin.
Perts ang tingin ko ay naka-pokus lang sa matangkad na lalaking nasa harapan ko. Ang pogi niya pero parang ang sungit
Siya si Sir Xerxes? Ang Big boss namin. Ibig sabihin, hindi siya ang ghoster kong ex. Baka hawig lang talaga siya ng ex. Baka magalit siya na napagkalaman ko siyang ex ko. Siya iyong matured at pinagwapong version ng ex kong ghinost ako
"Nikki, anong ginawa mo? Go to your post." utos sa akin ng manager ko kaya madali akong tumango sa kaniya at nag-excuse para pumunta sa pwesto kung saan ang cashier.
Pero napahinto ako sa paghakbang ko nang marinig ko ang boses ni Sir Xerxes nang magsalita ito.
"Fire her"
Chapter 3-Thinking
NIKITA'S POV
Hindi na ako nagtungo sa kwarto ko at lalapitan ko sana si Sir Xerxes na tumalikod na ngayon pers pinigilan ako ng manager ko
"Wait lang, anong ibig ninyong Hindi ko na natapos ang sasabihin ko nang takpan ng manager ko ang bibig ko dahil may mga customers na napapatingin sa gawi naming dahil sa lakas ng boses ko
"Don't make a scene," saway niya sa akin.
Paanong hindi ako gagawa ng eksena? On the spot akong natanggal sa trabaho.
"Tatanungin ko lang naman kung Hindi ko na naman natapos ang sasabihin ko nang hilahin niya ako.
Hinila niya ako papunta sa mismong opisina niya kahit na gusto kong habulin ang mismong boss naming para tanungin siya kung bakit pinapatanggal niya ako sa trabaho.
"Narinig mo na ang sinabi ni Sir Xerxes. You are fired, this will be your last day."
Kung kanina curious akong makita si Sir Xerxes, ngayon binabawi ko na. Kung alam ko lang na tatanggalin lang pala niya ako sa trabaho, hindi ko n asana siya nakita
"Pero bakit? Alam kong na-late ako ngayon pero may dahilan kung bakit nangyari iyon. Alam kung hindi kayo maniniwala pero
"Wala na akong magagawa, siya na ang nagdesisyon," putol niya sa sasabihin ko. "He can hire and fire you anytime he wants."
"Pero ang unfair naman," reklamo ko. "Alam n'yong pwede ko kayong irekiamo sa DOLE." pananakot ko pa.
"You came late today. And you have a bad record of tardiness, sa tingin mo ba kapag nag-reklamo ka, walang mailalaban sa iyo? Magsasayang ka lang ng panahon, "saad ng ng manager namin.
Tardiness? Hindi naman ako palaging late.
Alam ko naman na una pa lang ay ayaw na niya sa akin dahil mahilig daw akong mangatwiran lalo na kapag pinapagalitan ako. Lumalaban kasi ako kapag alam kong tama ako, pero sa pagkakataong ito p**iramdam ko wala akong laban. Wala akong magagawa. Ano nga ba ang laban ko sa isang mayamang tao lung sakaling magreklamo ako? Baka mamaya, ipatumba pa ako
"Kung ganoon, uuwi na po ako. Wala nang dahilan para tapusin ko ang araw na ito gayong tanggal naman na pala ako sa trabaho," masama ang loob na saad ko.
Ayaw ko nang makipagtalo pa. Masasayang lang nag oras ko at baka mapaaway pa ako
"Okay" nakangiting sagot nito sa akin. Mukhang ang saya-saya pa niya. "Makukuha mo pa rin naman ang sahod mo sa mga araw na pinasok mo maging ang back pay mo kaya huwag kang mag-alala.
Dapat lang. Pinaghirapan ko pa rin ang trabaho ko dito. Ilang beses ba akong nag-overtime para saluhin ang kamlyebo ko sana na biglang hindi pumapasok pero hindi naman
___✍️
✅ Direct message me
